Dag 14 Grand Canyon

We begonnen de dag vroeg, om 7.00 uur hadden we gepland om te gaan ontbijten. We maakten gebruik van het ontbijtbuffet van het hotel. Dat viel zeker niet tegen! Dit hotel is buitengewoon mooi en chique ingericht en het restaurant was ook prachtig. Het buffet van hoge kwaliteit. Een enorme keuze aan vers fruit en warme en koude gerechten. Zo lekker! Dat hebben we ons even goed laten smaken!
Na het ontbijt op pad naar de Grand Canyon. Wij zitten aan de zogenaamde South Rim, de zuidkant van de 277 mile grote Canyon. We besloten bij de East Entrance (oostingang) naar binnen te gaan en dan door te rijden tot aan de Canyon Village. Vervolgens zouden we dan nog kijken hoeveel tijd er nog over was.
Vanuit Flagstaff was het nog anderhalf uur naar de Canyon. Best wel een eindje maar dit hotel hadden we toch niet willen missen. Vrijwel direct na binnenkomst in het park kun je naar Desert Point Watchtower. Dat hebben we dan ook meteen gedaan. Vanaf de toren heb je een goed zicht op de ongelooflijk grote Canyon.
Watchtower bij Desertpoint View
Watchtower bij Desertpoint View

In de watchtower
In de watchtower

Het lijkt eindeloos....
Het lijkt eindeloos….

2016-08-07 20.20.03
Een mooie meid in een mooi park

We vervolgden onze weg en besloten bij Grandview Point weer een stop in te lassen.
2016-08-07 20.19.30
Loek durfde alleen met Alex

2016-08-07 20.18.06
Sepp kent soms geen angst

2016-08-07 20.22.54
Willemijn durfde een yoga pose aan te nemen

Broer en zus
Broer en zus

Gezellig samen met Willemijn
Gezellig samen met Willemijn

Daarna naar Yavepoint View en het Geology Museum.
Mette en de eekhoorns, ze komen altijd naar haar toe
Mette en de eekhoorns, ze komen altijd naar haar toe

Mette's vriendje van dichtbij
Mette’s vriendje van dichtbij

Yavapoint View, zoveel te zien
Yavapoint View, zoveel te zien

Mette en Trudy bij Yavapoint View
Mette en Trudy bij Yavapoint View

2016-08-07 21.11.44
De dames

De jongens klommen liever in de bomen bij Yavapoint
De jongens klommen liever in de bomen bij Yavapoint

En van dichtbij
En van dichtbij

Hij had wel wat schrammen toen hij er uitkwam
Hij had wel wat schrammen toen hij er uitkwam

Finn in de boom
Finn in de boom

Na deze stop was het tijd voor een lunchpauze. Daarna wilden we naar de Grand Canyon film gaan kijken waarvan we dachten dat ‘ie gratis was. Maar nee, die kostte $14,- p.p. Dan maar de échte Canyon wat uitgebreider bewonderen. In de eerste instantie wilden we de auto parkeren en gebruik maken van de shuttlebussen. Maar het was zondag en de wachtrijen bij de bus namen Efteling-achtige vormen aan.
Daarom besloten we zelf een parkeerplaats te zoeken langs de zogenaamde Rim trail. Een wandelpad langs de zuidelijke Rim (rand van de canyon). Inmiddels wisten we wel dat we niet moesten doorslaan in het klimmen en dalen. Een klein stukje lopen is leuk maar we moeten ook nog terug. En bij voorkeur moet er nog wat tijd voor het zwembad over blijven.
We liepen een klein deel van de Bright Angel Trail en weer terug. Dit een pad dat ook veel voor ezeltochten wordt gebruikt. De ezelpoep was vers. Bah wat een geur! Maar de uitzichten maakten veel goed. Zo mooi!
Pas op ezels!
Pas op ezels!

Nog even een stukje wandelen
Nog even een stukje wandelen

Uitzicht vanaf Bright Angel Trail
Uitzicht vanaf Bright Angel Trail

Samen poseren
Samen poseren

2016-08-07 22.38.28
Finn met Grand Canyon pet

2016-08-07 22.38.55
Loek met Zion pet in Grand Canyon National Park

2016-08-07 22.40.56
Best gevaarlijk

Rond 14.30 vetrokken we weer uit de Canyon, nu via de South Entrance. Zodoende waren we om 16.00 uur weer in het hotel. Heerlijk zwemmen!
Om 18.00 uur weer naar restaurant Delhi. We hadden er immers gisteren zo geweldig gegeten. Vandaag was het minstens zo lekker. Willemijn verraste mij nog met een cadeautje. Heel toevallig zei ik voor vertrek naar het restaurant nog: “toch jammer dat ik helemaal geen oorbellen heb gekocht bij de Indian Crafts Store want die hadden perfect gestaan bij deze jurk:. En ja hoor: Willemijn had voor mijn verjaardag precies in de juiste kleur oorbellen gekocht. Mette had mij opmerking eerder die avond gehoord en omdat ze in het complot zat kon ze haar lachen bijna niet meer houden en vluchtte naar de andere kamer. Ik had niets in de gaten. Wat een toeval en wat een leuk cadeau!
Willemijn was ook blij met de ketting in Delfts blauwe kleurtjes en met Hollandse bedeltjes. Ze kreeg ook nog wat muntdrop en van haar moeder had ze ook een pakketje gekregen met heerlijke verzorgingsproducten. De eigenaar had al die feestvreugde wel in de gaten en snelde naar ons toe: “Waarom hebben jullie gisteren niet verteld dat jullie jarig zijn, dan had ik een taart laten maken”. Superleuk.
Op de terugweg van het restaurant naar het hotel nam Alex de afslag richting Phoenix. Roept Loek vanaf de achterbank: Poe Niks, gaan we daar heen?
Morgen is het echt de laatste halve dag met Willemijn samen. Zo jammer dat we afscheid moeten nemen. Het is fantastisch gezellig met de Club van Zeven!